N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Jaargang 11, nummer 122
‘Trossen overrijpe bananen’
Montesquieu Instituut peilt Staat van Nederland
Nederland is geen bananenmonarchie, maar er hangen wel trossen overrijpe bananen. Er zit hier en daar ook rot in. Zo ongeveer valt de tussenbalans van de staat van de democratische rechtsstaat uit, zoals het Montesquieu Instituut die heeft opgemaakt.
Een serie verkenningen langs politiek, bestuur en rechtspraak maakt duidelijk dat veel goed gaat [‘wel zorg, geen paniek’], soms meer dan lijkt. Maar er valt ook het nodige te verbeteren of te repareren, zoals alleen al de affaire bij de Belastin...
‘…Is Nederland een bananenmonarchie? De term beleeft een wedergeboorte die aan kracht wint sinds het veel besproken Kamerlid Pieter Omtzigt de term in januari gebruikte in een Kamerdebat over de Toeslagenaffaire. [..] Sinds [het geruchtmakende boek Tegels lichten van H.J.A. Hofland] is Nederland een...
‘Er is meer aan de hand dan slechts een vervelend incident. Er groeit ook een gat tussen de steeds nerveuzer wordende spelers op het toneel (politici) en de werkers achter de schermen (ambtenaren).’
‘Rechters worden dan wel niet gekozen, maar er bestaat wel een groot vertrouwen in de onafhankelijke en onpartijdige rechtspraak, en dat legitimeert ook rechtspraak om waar nodig de politiek voor de voeten te lopen.’
‘Weg met de emotiecultuur en op naar een cultuur waarbinnen bij burgers, politici en bestuurders het besef leeft dat we nergens zijn zonder sterke(re) instituties.’
‘De huidige politiek-bestuurlijke klasse voldoet niet langer. Zij heeft het marktdenken omarmd en de ooit fijnmazige verhouding tussen de politiek, het maatschappelijk middenveld en de burgers danig verstoord.’
‘In het verleden werd de relatie tussen journalist en politicus wel beschreven als een tango, waarbij de vraag wie leidde en volgde centraal stond. De huidige situatie [lijkt meer op] een wurggreep.’
