N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Jaargang 10, nummer 112
‘Grote solidariteit binnen Europa’
A. Hemerijck, L. Cicchi, P. Genschel en M. Nasr
Er bestaat veel meer solidariteit binnen Europa dan veelal wordt verondersteld. Dat blijkt uit onderzoek binnen dertien lidstaten van de Europese Unie, dit voorjaar gehouden, naar het draagvlak bij Europese burgers.<br />
<br />
‘De tegenstelling tussen de ‘vrekkige Noord-Europeanen’ en ‘spilzuchtige Zuid-Europeanen’ is niet zo groot als vaak wordt gesuggereerd’, schrijven de onderzoekers Lorenzo Cicchi [Robert Schuman Centre for Advanced Studies], Philipp Genschel [Joint Professor aan het European University Institute, EUI], Anton Hemerijck [hoogleraar politieke wetenschappen aan het EUI] en Mohamed Nasr, [promovendus aan het EUI]. ‘Zeker bij een pandemie zoals we die nu beleven, is de wil om over en weer bij te springen groot.’<br />
<br />
Solidariteit is in de eerste plaats nationaal. In geen enkele lidstaat is er een meerderheid om nationale belastinginkomsten te besteden aan Europese buurlanden. Maar bij ‘externe schokken’ [zoals corona, klimaat] neemt het Europese gemeenschapsgevoel toe. Europese solidariteit heeft iets wederkerigs. Wie verwacht er meer uit te halen, is ook bereid meer terug te geven.
Kom er nog eens om… Tot diep in de jaren ’80 werd het Binnenhof gebruikt als plaats om te demonstreren. Nadat de plek tussen de Eerste en Tweede Kamer autovrij was gemaakt, rukten demonstranten op. Wie herinnert zich niet het Binnenhof dat door boze brandweerlieden vol gespoten werd met schuim? Ook hebben protesterende studenten regelmatig de weg naar het hartje van Den Haag weten te vinden. Sinds een jaar of tien is het Binnenhof verboden terrein voor demonstraties. Maar ook het alternatief - Het Plein, tegenover de ingang van de Tweede Kamer - bevalt de Kamer steeds minder. De verruwing van het politieke klimaat neemt zulke drieste vormen aan dat Kamerleden-op-weg-naar-de-Kamer regelmatig bedreigd worden. Vandaar dat Kamervoorzitter Khadija Arib er voor pleit om demonstraties nog verder van het Binnenhof te verplaatsen: naar het Malieveld.
‘…Amerika glijdt af naar een democratie met Machiavellaanse trekjes. De president past een tactiek van verdeel en heers toe als een ware despoot. Hij zet daarbij ongevraagd zijn eigen troepen in om betogingen neer te slaan. En hij noemt alles wat hem in de weg zit fake news. Het wordt spannend op 3 november of deze Machiavelli de democratie verder het moeras intrekt of dat er een einde komt aan zijn heerschappij…’
Na alle aanpassingen is de Coronawet een stuk draaglijker geworden, de grootste kou is wel uit de lucht - op de positie van de Eerste Kamer na. Een analyse.
‘Als de wetgever besluit geen grote groepen toe te laten in bioscopen, Ahoy en Ziggo Dome, is de vraag terecht waarom datzelfde niet ook geldt voor godsdiensten.’ Een beschouwing.
‘Een wetsvoorstel dat gemeenten stimuleert vooraf beter na te denken over burgerparticipatie - meer dan een mooi opgetuigde menukaart van mogelijkheden - is winst.’ Een opinie.
De politieke memoires van zowel oud-premier Ruud Lubbers als ‘zijn’ minister van financiën Onno Ruding als verplichte kost voor Binnenhofwatchers. Een recensie.
"‘Hij is als de voetballer die met de bal naar voren loopt en hem dan breed legt. Als er wordt gescoord, heeft Rutte de voorzet gegeven. En als er naast wordt geschoten, heeft hij het niet gedaan.’"
Maxime Verhagen, voormalig vice-premier [CDA], naar aanleiding van het tienjarig premierschap van Mark Rutte [De Volkskrant, 13 oktober 2020].
